info@zilverbekjes.nl


Erfelijkheid en veerstructuur:


De vederstructuur van de zilver- en loodbek is niet diepgaand onderzocht. Door een theoretische benadering van de mutaties en de analogie met de andere lonchurasoorten is de volgende indeling tot stand gekomen. De bevedering van de zilver- en loodbekken zijn in te delen in vier groepen veervelden.


a) De beperkt met phaeomelanine gevulde veervelden.

    * De buik (van de zilverbek).

b) De hoofdzakelijk met phaeomelanine gevulde veervelden.

    * De kop.

    * De borst.

    * De flanken.

    * Het rug- en vleugeldek.

c) De met eu- en phaeomelanine gevulde veervelden.

    * De staart- en vleugelpennen en de stuit van de zilverbek.

d) In veervelden aanwezige rood carotenoïde.

    * De stuit bevedering van de zilverbek.

    * De staartpennen van de loodbek.

e) Met eumelanine gevulde hoorndelen.


Voor een diepgaande bijschrijving de verschillende mutaties bij de zilverbek wordt naar de mutatie standaard prachtvinken verwezen. Bij de zilverbek en loodbek worden de volgende mutaties herkend.


Bruin: Met als oorspronkelijk kweker de heer Kraan uit Hazerswoude.


Donkerbuik: De oorsprong is niet te herleiden, de donkerbuik loodbek is door Henk de Vos uit Utrecht door middel van hybride kweek de mutatie overgebracht.


Pastel; De mutatie is in 1982, in de omgeving van Arnhem, bij de heer Balk ontstaan en verder door de heer Lenting uit Arnhem vastgelegd en ontwikkeld.


Ino: In 1993 is bij de heer Van Hoek uit Mookhoek een nagenoeg witte gekleurde vogel geboren uit een koppel wildkleur zilverbekken. Deze vogel bleek in nakweek de inomutatie te vertegenwoordigen.


Ino Bruin Door de Henk de Vos uit Utrecht werd in 2010 een zilverbek, welke in kleur afwijkt van de Ino in een dierenspeciaalzaak aangetroffen. Gepaard aan een bruine man gaf dit alleen maar bruine jongen. Een jonge man terug gepaard aan de moeder gaf weer enkele Ino Bruine jongen.


Opaal: De opaal mutatie is begin negentiger jaren in een stam loodbekken ontstaan bij de heer H. Versteeg uit Driemond. Door de heer Pieter v.d. Hooven uit Zwolle is door middel van hybridekweek de mutatie overgebracht naar de zilverbek.


Grijs: Door de Heer G. Möller uit Amsterdam werd in 2000 een zilverbek, welke in kleur afwijkt in een dierenspeciaalzaak aangetroffen. De vogel blijkt bij nadere bestudering een donkerbuik man te zijn.

Bij deze vogel is sprake van een volledige phaeomelanine reductie. Door de kweker werd na overleg met diverse andere mensen voorlopig voor de naam grijs gekozen. Het voortbestaan van deze stam lijkt echter mislukt.


Geelstaart: Door de heer Pieter v.d. Hooven uit Zwolle werd in een ino stam de geel(staart) mutatie ontdekt in het begin van de 21ste eeuw.


Agaat: Deze agaat mutatie is door de heer Berend Bosch uit Nijmegen in 2005 aangetroffen in een wildvang zending. Ook deze mutatie is inmiddels vastgelegd.

Copyright©Alle rechten voorbehouden aan H.J. de Vos